Dag 4 – Prosjekt bio-gass.

Til mine bilinteresserte brødre: Dette er bilen vi har blitt kjørt rundt.

Lunsj…

Grisehuset til venstre, kjøkkenet til høgre.

Mopeden til familien Minh.

Til mine bilinteresserte brødre: Dette er bilen vi har blitt kjørt rundt.

Ja, du las riktig: Bio-gass. Gass frå biologisk materiale. I dag har vi vore på besøk hos familien Minh, som har fått hjelp til å installere eit biogassanlegg.

Det fungerer slik: Bæsj (ja, lat oss kalle ein spade for ein spade, og ikkje for bommelom) frå grisane og menneske går i ein tank som er gravd ned under bakken. Der vert det danna metangass, som er under trykk. Denne gassen går i ein slange inn i huset, til kokeapparat på kjøkkenet og til lys (gasslamper). I tillegg vert det danna kompost nederst i tanken, som dei også gjer seg nytte av.

Grisehuset til venstre, kjøkkenet til høgre.

Fordelar:

1. MYKJE reinare rundt huset.
2. MYKJE meir hygienisk.
3. Dei får ein energikilde som er fornybar. Bæsj blir det jo ikkje tomt for på ei stund…
4. Gass til kokeapparat. Dei slipp å hente og bære ca. 3900 kg ved pr år, som dei før måtte, til matlaging.
5. Gass til lampe, som gjer at dei kan få meir lys etter at det blir mørkt ca. kl 18.30-19.00. Då kan borna gjere lekser, kunnskap er nøkkelen til vegen ut av fattigdom.
6. Kompost til det dei dyrker attom huset.

Ulemper: Can’t think of any.

Dag 3 – Besøk på flomprosjektet

Far i familien, Dung og meg. Bjørn på vietnamesisk er forresten "gao"

Nokre kjappe visuelle inntrykk:

Mor Lee og guten på 2 år.

Lille Kim på 5 år.

Barn er barn…

Felles bygg for landsbyen, med maskin til å skilje ut riskorna.

Far i familien, Dung og meg. Bjørn på vietnamesisk er forresten “gao” :-)

Dag 2 – Besøk på flomprosjektet.

Først: Dag 1 fekk ingen eigen post, då var eg for trøtt etter 10, 5 timar på flyet pluss tidsforskjell.

I dag, måndag, har vi vore på besøk hjå familien Dung. Mor og  far med fem born i alderen 2 – 15 år. Dei bur i eit enkelt lite hus som dei har fått hjelp av Kirkens Nødhjelp til å bygge, etter at flaumen tok huset deira 1 2007. No har dei skikkeleg fundament på huset, så det er ikkkje så sårbart for flaum. Likevel, utruleg enkelt. Vanskeleg å forestille seg å bu slik. Det er ikkje fælt, berre… smått og trangt. Dei lever av å lage murstein til husbygging. I tillegg driv kona, Lee, ein bitteliten kiosk/butikk ut mot vegen, som er ein smal, smal grusveg rett jutafor veggen. I tillegg har dei fire grisar. Vi skal tilbake dit i morgon formiddag, før vi skal ha fri på ettermiddagen.

Andre ting frå dag 2:

• Kaostrafikk! Berre KAOStrafikk! Moped er tingen her.
• Varmt og fuktig (framleis).
• God mat. Men den eine kyllingretten vi åt til lunsj på ein landsens kafe (el. lign.) i dag låg det kyllingføtter i…
• …og nuddelsuppa vi fekk til slutt var kokt på ”everything inside the chicken”" (men smakte betre enn det høyrest ut).
• Antibac, antibac og atter antibac.
• Magen er framleis i orden (bank i bordet).
• Bjørn Olav har bestilt seg silkedress. I morgon skal eg bestille kashmirdress. Skreddersydd. Til ca 80-90 dollar.
• Bjørn på vietnamesisk er “gao”. I alle fall sa tolken det.

See you soon, kalkun!

Dyretransport.

Kjapp rapport frå dag 0.

I dag har vi møttast i Oslo, og spist på thairestaurant. Sprang som tullingar i det verste regnveret eg kan minnast sidan… på ei stund.

Bilde 1: Ingeborg, Bjørn Olav og Marita.

Bilde 2: Jostein og meg, klissvåt av regnet.

Dag 0 – avreise.

I dag reiser eg heimanfrå. Riktig nok berre til Oslo (difor eg kallar det dag 0, og ikkje dag 1), og vidare derfrå i morgon, men likevel: I dag reiser eg heimanfrå, og lar Gunhild og Sveinung bli att heime… Vel vel, slik er livet. Eg har ikkje sove så veldig godt i natt. Litt reisefeber, og litt at lille Sveinung har våkna med jamne mellomrom i heile natt. No har vi spist frokost, Sveinung har klora nesa mi til blods, og no skal eg ta dagens dose idoform. Livet er herlig… Eller som Erik Bye nettopp sang på Reiseradioen på P1: “Dagen i dag, den kan bli din beste dag.“

Siste innspurt!

Det er torsdag kveld, Sveinung på ca. 15 mnd. har nettopp sovna, og no skal eg pakke ferdig. Håper berre eg har huska alt, så eg slepp å springe som ein tulling rundt i butikkane i Ulsteinvik i morgon. Mange vanskelege avveiingar; Kva treng eg faktisk, og kva berre trur eg at eg treng? Kva skal eg ta med av verdisaker og elektroniske duppedittar? Ein ting er risikoen for å miste det, det er strengt tatt ikkje veldig farlig. Og det fører meg vidare til neste tanke; Eg lever fint vidare om eg no skulle miste mobiltelefon og mp3-spelar, eg kan faktisk ta meg råd til å kjøpe nytt om det blir bort, men kva med dei vi skal treffe? Det er kanskje ikkje så bra av oss å gå rundt med mobiltelefonar, mp3-spelarar, kamera x 2, når dei vi skal besøke truleg berre kan drøyme om slikt utstyr. Kva gjer det med oss, og kva gjer det med dei? Det eg er mest spent på, i prioritert rekkefølge:

1. Korleis vi reagerer i møte med dei to familiane vi skal treffe.
2. Korleis dei reagerer i møte med oss.
3. Kva desse møta gjer med meg og dei tre ungdommane vi har med, på lang sikt. Kva tenkjer vi om dette om eit år frå no?
4. 

   Slikt ein må ha på tur...

   Mat. Eg er glad i mat. Men no må eg kanskje styre meg litt, så eg ikkje får i meg noko som lenkjer meg til toalettet på hotellet i dagevis…

5. Klima. Varmt og fuktig er visst stikkord. Vatn og solfaktor er to andre stikkord…
6. Korleis det er å fly så langt. Håper det er meir beinplass enn Norwegian har til ein kropp på 1,90..

Jaja, får vel pakke ferdig. Må huske passet no…

N.B: Folket har talt, det blir Bodø/Glimt-trøye!

N.B 2: Her eit par linkar til NRK Møre og Romsdal, som i dag hadde ei sak om ungdommane som skal på tur til Vietnam:

http://www.nrk.no/nyheter/distrikt/more_og_romsdal/1.6680394

http://www1.nrk.no/nett-tv/klipp/510583

På den siste linken: Spol fram til 04.55, der kjem innslaget!

Det nærmar seg…!

No er det berre ein dag og ei veke att til avreise. Merkar at eg kjem til å sakne Gunhild og Sveinung den veka eg skal bort…Her er forresten nokre bilete av den lukkelege familien:

Jonsokfeiring på Holesanden.

Kyr er snille dyr (men litt store og skumle...)

Det er mykje å huske på før ein skal ut på langtur. Her er sjekklista:

• Sette meg inn i Kirkens Nødhjelp sitt arbeid i Vietnam: OK. Men eg trur kanskje eg får betre kunnskap om det snart…
• Reisehåndbok om Vietnam: OK. Ein på dansk og ein på engelsk.
• Sette meg litt inn i Vietnam sin historie og samfunnsstruktur: Har starta, ikkje ferdig. Har merka at Vietnam er eit land eg har høyrt mykje om og forbind mykje med, men KAN lite om…
• Linbukse til bruk i varmt klima med høg luftfuktigheit: OK. Men berre ei…
• Sjekka at passet er gyldig i minst 6 mnd. etter heimkomst: OK. Håper eg får stempel i passet forresten, det er litt stilig!
• Vaksine mot det meste som er skummelt: OK. Det kosta flesk, forresten. Slike opplevingar som gjer at eg betalar min skatt med glede, og er glad for eit offentleg helsevesen.
• Sjekka at eg har alle kleda eg treng, og at dei er reine: Ikkje OK. Det er trass alt ei veke til…
• Kontroll på magen: OK så langt. Har spist yoghurt og drukke biola i store mengder dei siste to vekene. Denne turen kunne vore sponsa av Tine meierier.
• Kjøpt Idoform, myggmiddel og antibac: OK. I dag brukte eg så mykje pengar på apoteket at eg fekk ei gratis toalettveske på kjøpet. Denne turen kunne slik sett også vore sponsa av Ulstein apotek.
• Bestemme kva for ei fotballtrøye eg skal ha med, Hødd eller Bodø/Glimt. Det er ikkje lett, dette…
• Snakke med foreldra til dei tre ungdommane eg skal reise på tur med: Starta, men ikkje ferdig.
• Tøme minnekortet på kamerat slik at eg kan knipse i veg: Ikkje OK enda.
• Alt eg ikkje kjem på no: Ikkje OK. Men det blir det truleg…

I dag var det intervju med Marita og meg i lokalavisa her i Ulsteinvik, Vikebladet/Vestposten. Klikk HER for å lese intervjuet

Marita og eg blir intervjua i lokalavisa i Ulstinvik, Vikebladet/Vestposten.

Velkommen til bjørn i verden!

Hei! Eg heiter Bjørn, bor i Ulsteinvik på Sunnmøre med kone og eitt barn, og jobber som kateket i Ulstein sokn. Har du lyst til å følgje meg til Vietnam i sommar? Det har seg nemlig slik at tre ungdommar frå Møre og Romsdal, Marita frå Ulsteinvik og Ingeborg og Bjørn Olav frå Molde skal reise til Vietnam for å lage infofilm for Kirkens Nødhjelp. Eg skal være med som leier for desse tre, og det gler eg meg til! På denne bloggen skal eg legge ut litt om turen. Førebuingar på førehånd, litt etterarbeid, og litt rapport og bilde som eg skal legge ut under opphaldet i Vietnam(håper i alle fall det skal gå bra).

Alle dei tre ungdommane som skal reise har også blogg der dei skriv litt om turen. For å sjå til bloggane deira er det berre å klikke på namna deira i avsnittet over. På bloggen min finn du også link til Kirkens Nødhjelp, og ein eigen link med info om Kirkens Nødhjelp sitt arbeid i Vietnam.

Følg med, følg med…!